فندق بزرگ تر میشه ومشکلاتش هم بزرگتر.خیلی شیرین ودوست داشتنیه .ولی هیچ تایمی برام باقی نمیذاره.از صب تا شب فقط انگار اون هست .همین چند وقت پیش می تونستم مابین اومدن کارگر خودم هم یه دستی به سروروی خونه بکشم .ولی حالا..عمرا.

خداییش کمک کردن اقامون اینا هم بیشتر شده ولی بازم دریغ از یه لحظه استراحت .برنامه خوابش هم بخاطر شرایط موجود کاملا نا منظم .یه مدت خوبه باز یه مدت مثل امشب ...ساعت یک ونیم خوابیدن .

خداروشکر



موضوعات مرتبط:
برچسب‌ها: روزانه امون , فندقونه
[ چهارشنبه ۱۳٩۳/۱/٦ ] [ ۱٢:٥۳ ‎ق.ظ ] [ خانومه خونه ]