من هیچ وقت ، هیج وقت تو برخوردهام با دوست واشنا و فامیل وادم های غریبه ،طرف مقابلم رو بلانسبت احمق ونفهم فرض نکردم.


شاید تو تفاوتهای مادی وفرهنگی ورفتاری فرق قایل بودم. شاید تو هوش وزرنگی ودرک واستعداد تفاوت قایل بودم . ولی نفهم فرض کردن طرق مقابل هیچگاه تو ذهن ورفتارم نبوده.


تعجب می کنم یه عده زل میزنن تو چشمات وراست راست بهت دروغ می گن و نفهم فرضت می کنن .برای کارشون هزار تا دلیل میارن.
از افسردگی خودشون ومشکلات خانوادگی بگیر تا بچه وزندگی ومردن اطرافیاتشون برای توجیهه کردن حرکت نامعقولشون.

یعنی واجبه ادم این همه خودش رد خار وذلیل کنه؟وطرف مقابل رو احمق فرض کنه؟ نه خداییش واجبه .اونی که طاقت خوشی یکی دیگه رو نداره این همه خودش رو کوچیک کنه وبهوونه های تابلو الکی بیاره؟

عزیزم ،جانم ، عمرم نرو و نبین که غمباد نگیری که بعدش نخای این همه دلیل وبرهان ابکی برای رفتار تابلوت بیاری.

/ 0 نظر / 9 بازدید